HOME
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
Old but futuristic
 
Πιες το τσάι σου, Semiramis!
    
   
THE MORE YOU KNOW < >
 

Loofah είναι η Αιγυπτιακή εκδοχή του scrub. Ζεστό υγρό σαπούνι, σκοτεινό δωμάτιο, λίγο πιο ελαφρύ τρίψιμο από αυτό των Τούρκικων χαμάμ. Αν το πετύχετε, δοκιμάστε το.
Molokhiyya. Το εθνικό πιάτο της Αιγύπτου είναι και το πιο αηδιαστικό. Αν παρόλα αυτά θέλετε να φερθείτε σαν γηγενής να ξέρετε ότι θα φάτε κάτι ρευστό με σύσταση βλέννας που προέρχεται από φύλλα μολόχας βρασμένα σε ζωμό κοτόπουλου ή κουνελιού. Κάποτε απαγορεύτηκε και επίσημα αλλά τελικά νίκησε.
Shopping After-hours. Το Κάιρο έχει αϋπνίες. Δεν είναι από τα πρώτα πράγματα που σκέφτεσαι για ένα ισλαμικό κράτος αλλά τα μαγαζιά μένουν ανοιχτά πολλές φορές μέχρι τις 11.30 το βράδυ. 
Ahwa θα πει και καφές και καφενείο. Στην Αίγυπτο τα καφενεία είναι εν δυνάμει τεμένη αφού η παράδοση καταντά ιεροτελεστία κάθε παραγγελία. Από τους καφέδες μέχρι το ναργιλέ και τα τοπικά αφεψήματα, πρέπει να σταθείτε λίγο σε ένα από αυτά. ιδανικά στο El Fishawi (αναλυτικά δες στην ενότητα για το AlKhalili).
Ουμ Άλι είναι ένα λαχταριστό μείγμα από κράκερ, καρύδα, κρέμα, καρύδια και σταφίδες μέσα σε ζεστό γάλα. Πιο ασφαλές είναι να το δοκιμάσετε από τον πρωινό μπουφέ του ξενοδοχείου σας.
Μαχαλαμπίγια. Κρεμώδης πουτίγκα με κορν φλάουρ.
Ένα μπολάκι νοστιμιάς από τα παιδικά χρόνια σκεπασμένο με τριμμένο πράσινο φιστίκι.
Νερό, πάντα εμφιαλωμένο.
Μοτακάσερ: ευχαριστώ
Φατούρα: λογαριασμός
Αν Έζνακ: συγνώμη
Μασσά ελ χερ: καλησπέρα
Μάγια: νερό
Άγιουα: ναι
Μπικάμ: πόσα
Νειλόμετρο: δεν είναι αστείο. Είναι το επίσημο όργανο με το οποίο μετρούν τη στάθμη του Νείλου. Για να το πιστέψετε, δείτε το με τα ίδια σας τα μάτια στην περιοχή Manyal (El Roda).
Μetro: Το υπόγειο σύστημα μετακίνησης δεν είναι εξαιρετικά μεγάλο αλλά είναι βολικό. Διαθέτει 3 διαφορετικές γραμμές με 58 σταθμούς. Το εισιτήριο για την απλή διαδρομή κοστίζει 1 λίρα. Δεν είναι το αγαπημένο μέσο μετακίνησης των κατοίκων της πόλης αλλά παρόλα αυτά ορισμένες στιγμές της μέρας φρακάρει από βιαστικούς μουσουλμάνους που πασχίζουν να μπουν χωρίς να ενδιαφέρονται αν εσύ έχεις βγει! Οι άνδρες επιβάτες θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί αφού υπάρχουν βαγόνια αποκλειστικά για γυναίκες και απαγορεύεται η είσοδος τους σε αυτά. Σε κάθε συρμό τα βαγόνια αποκλειστικά για γυναίκες είναι παραπάνω από ένα.
Λωτός: ιερό δέντρο για το Ισλάμ. Λέγεται πως το αρωματισμένο με καρπούς λωτού, νερό, χρησιμοποιείται σε τελετουργικές διαδικασίες. Το σχήμα του λωτού αποτελεί έμπνευση στην αρχιτεκτονική (τζαμιά ή μιναρέδες) ενώ χαρακτηριστική είναι η αποτύπωσή του στον εμβληματικό Πύργο του Καΐρου.
Sham El-Nessim Αν βρεθείτε στην Αίγυπτο 28 Απριλίου, θα δεις τους ντόπιους οικογενειακά στα πάρκα να. αναπνέουν καθαρό αέρα, τρώγοντας σαρδέλες!
Πρόκειται για μια παραδοσιακή εθνική γιορτή που κρατά εδώ και 2.700 χρόνια και καλό είναι να τη ζήσετε από κοντά, ξαπλωμένοι σε παχιά πράσινα χόρτα.

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

The Alexandria Quartet, Lawrence,Durrell
Πολιτική, πάθη και διαφθορά σε καιρούς πολέμου δίπλα στην Corniche.
Ακυβέρνητες Πολιτείες, Στρατής Τσίρκας
Έρωτας, θάνατος και πολιτική στις απαρχές του ελληνικού Εμφυλίου στη Μέση Ανατολή.
Μέρες Αλεξανδρείας, Δημήτρης Στεφανάκης
Στην Αλεξάνδρεια των αρχών του εικοστού αιώνα, μια οικογένεια Ελλήνων καπνοβιομηχάνων ζει το θαύμα του κοσμοπολιτισμού πλαισιωμένη από ένα πολυφυλετικό θίασο χαρακτήρων.
Μέγαρο Γιακούμπιαν, Αλ-Ασουάνι Αλάα
Από το 1936 που το μέγαρο άνοιξε τις πόρτες του στο καλύτερο σημείο της οδού Σουλεϊμάν Μπάσα, στο κέντρο του Καΐρου, ως το 1990 που θα το επισκεφθεί ο αφηγητής αυτής της ιστορίας τα πράγματα στην Αίγυπτο έχουν αλλάξει ριζικά.
Τα αποκηρυγμένα του Κωνσταντίνου Καβάφη
37 ποιήματα που δεν αγαπήθηκαν ποτέ. Μπες στο www.kavafis.gr/poems/list.asp?cat=2 τύπωσέ τα και χάλασε λίγο χρόνο να σκεφτείς γιατί.
Miramar, Naguib Mahfouz
Πέντε άνθρωποι, που οι συγκυρίες της ζωής τούς οδήγησαν στην εξορία, επιστρέφουν στην Αλεξάνδρεια, στην παρηκμασμένη αλλά εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα της πανσιόν Μιραμάρ.