Kaapstad: Η ονομασία της πόλης στην επίσημη γλώσσα τους, στα αφρικάανς.

City Bowl: Το κέντρο της πόλης. Η σχετική μικρή έκταση που καλύπτει είναι ιδανική για τους επισκέπτες αφού μπορούν να δουν τις γειτονιές και τα πιο σημαντικά αξιοθέατα χωρίς να χρησιμοποιήσουν μεταφορικό μέσο.

Gold of Africa Museum: Πολύς χρυσός, ρε παιδί μου. Το μουσείο κάνει την ιστορία του αφρικάνικου χρυσού να λάμπει στις υποφωτισμένες προθήκες του. Αν περνάτε από κει, ρίξτε μια ματιά. 96 Strand St / www.goldofafrica.com

Taxi stories: Σε γενικές γραμμές, η μετακίνηση στο Cape Town δεν θα αποδειχθεί ζόρικη υπόθεση. Ή σηκώνετε το χέρι και σταματάτε ένα ταξί (τα κόκκινου χρώματος ταξί είναι και αυτά που προτείνονται) ή περνά από δίπλα σας κάποιο μικρό λεωφορείο-βανάκι και παίρνετε την απόφαση να μετακινηθείτε με αυτό. Αρχικά, ένας κράχτης βγάζει το κεφάλι του από το παράθυρο και ανακοινώνει μεγαλόφωνα την κατεύθυνσή τους. Αυτό βέβαια δεν έχει και μεγάλη σημασία γιατί και να τους πείτε τον προορισμό σας αυτοί θα σας αφήσουν κάπου εκεί κοντά για να μην βγουν από το δρόμο τους. Αυτού του είδους η μετακίνηση είναι πάμφθηνη (0,6 ευρώ το άτομο). Αν παρόλα αυτά μια τέτοια κίνηση πιστεύετε πως δεν θα σας βγει σε καλό πάρτε ταξί. Στις πόρτες αναγράφονται οι χρεώσεις ανά χιλιόμετρο. Από 6 έως 10 rand. Πάντως, τα λεωφορεία δεν είναι τόσο επικίνδυνα όσο τα θέλει ο αστικός μύθος, αρκεί να είστε πάνω από 2 άτομα. Τότε αξίζει να μπείτε σε ένα και να μετακινηθείτε σαν αληθινοί, φτωχοί Capetonians. Συνήθως ο συνοδηγός- και σπανιότερα ο οδηγός, σφυρίζουν, κράζουν ή τρομάζουν τους περαστικούς που δεν θέλουν να μπουν στο «μαγαζάκι τους», πάντα βέβαια στο όνομα του Allah του οποίου τσιτάτα υπάρχουν παντού γύρω σας μέσα στο βανάκι.

Where the streets have no end: Ο αστικός σχεδιασμός μάλλον δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση. Και αυτό το αποδεικνύουν οι μισοτελειωμένες αερογέφυρες στο κέντρο της πόλης. Κομμάτια δρόμου που σταματούν απότομα στο κενό, ξεδοντιασμένα στις άκρες τους, χωρίς να συναντηθούν με το κομμάτι που περιμένει εδώ και χρόνια απέναντί τους. Αυτή η παράξενη και μάλλον άδικα χρηματοδοτημένη πραγματικότητα έχει-τουλάχιστον- κινηματογραφική πλάκα.  Αυτό το γεγονός το ενισχύουν τα πολλά διαφημιστικά που γυρίζονται με φόντο τις μισοτελειωμένες τσιμεντένιες λεωφόρους. Το ενδιαφέρον με αυτές τις γέφυρες είναι πως δεν κατεδαφίστηκαν αλλά αντίθετα ενσωματώθηκαν στον ιστό της πόλης σαν ένα νέου είδους αξιοθέατο. Κάποιοι τις αγάπησαν κιόλας.

Victoria Road: Μια βόλτα από το Camps Bay ως το Hout Bay μέσω της Victoria Rd φτάνει στους πρόποδες της οροσειράς των Δώδεκα Αποστόλων και αποτελεί ένα μοναδικό view master της νοτιοαφρικάνικης ακτογραμμής. Δοκιμάστε να την συνδυάσετε με την επίσκεψή σας στο Mariner's Warf, ένα μέρος ιδανικό για να περάσετε ένα απόγευμα δίπλα στην ψαραγορά, στα εστιατόρια, τα μαγαζάκια με τα σουβενίρ, τους πλανόδιους πωλητές με τα χειροποίητα κοσμήματα, ένα εργοστάσιο που παράγει στρογγυλές, λαμπερές πέρλες και τα περίφημα Soap Girls.

The Soap Girls: Δίδυμες ξανθές αδερφές πουλάνε σαπούνια για καλό σκοπό και τραγουδάνε το Happy Birthday στη γλώσσα σου. Είναι εντυπωσιακά ευλύγιστες και εξωφρενικά ευγενικές. Kρίμα που δεν έχουν εμφανιστεί ακόμη σε ταινία του Wes Anderson. Συχνάζουν στην προκυμαία του Hout Bay Harbor και εκεί έχουν στήσει το δικό τους reality πολύ πριν την Paris Hilton και την ομόχρωμη της Nicole Ritchie.  www.thesoapgirls.co.za

Angels Against Crime: μικροί άγγελοι, φτιαγμένοι με τα χέρια από ανακυκλώσιμα κουτάκια αναψυκτικών. Πρόκειται για το κύριο αντικείμενο παραγωγής ομάδας παιδιών σε ένα Zulu school του Cape Town. Είναι ορφανά και στην κοινότητά τους το aids θερίζει. Με τα χρήματα που συγκεντρώνουν τρέφονται, μορφώνονται και φροντίζουν την υγεία τους σαν μια κίνηση υπερηφάνειας και αυτοεκτίμησης. Εκτός από το να αγοράσετε τσίγκινα αγγελάκια, διαδώστε όσο μπορείτε αυτή την πρωτοβουλία. www.angelsagainstcrime.co.za

10%: από την παγκόσμια παραγωγή τόνου, πιάνεται στα νερά του Cape.

Jelapino: Ψωμί με ελαφριά γεύση πιπεριάς (σερβίρεται στο Manolo).

Pap: παραδοσιακή συνταγή από βρασμένο χυλό βρώμης που αποτελεί βάση για πολλά από τα πιάτα που σερβίρονται στα εστιατόρια με ντόπια κουζίνα.

Babalaas: Σκεφτείτε το χειρότερο hangover που είχατε ποτέ. Τώρα, πολλαπλασιάστε το επί δέκα.

Green Point Stadium Sunday Market: ένα παζάρι με τεράστιες επιλογές από αφρικάνικη τέχνη. Ξυλόγλυπτα, παλαιές μάσκες, γλυπτά από πέτρες και μάρμαρο, σιδερένια κουνούπια, υφάσματα, πίνακες ζωγραφικής, περίτεχνα μαξιλάρια και  ό,τι άλλο βάλει το αρρωστημένο μυαλό ενός junkophile σε εξωφρενικά χαμηλές τιμές και κάτω από προχειροφτιαγμένες τέντες. Μόνο κάθε Κυριακή, κατά μήκος της περιοχής μπροστά από το Στάδιο που ετοίμασε η πόλη για το Παγκόσμιο του 2010.

Rain: Ντόπια οικολογία. H αφρικανική βροχή δίνει ζωή και ο κύκλος των εποχών γεννιέται μέσα σε όλα προϊόντα του brand. Μιλάμε για χειροποίητα προϊόντα σώματος που φτιάχνονται με αγάπη, πάθος και χαμόγελο. Όπου τα πετύχετε αγοράστε για σας ή για δώρα και ενισχύστε την προσπάθεια που γίνεται για να φτάσει ακόμα πιο μακριά το άρωμα της Αφρικανικής ηπείρου. www.rainafrica.com

Robot: Σε όλο τον κόσμο τα ονομάζουν φωτεινούς σηματοδότες κυκλοφορίας. Εδώ αποκτούν διαστάσεις R2D2.

Zero Tolerance: Η συμπεριφορά των αστυνομικών αν σε πιάσουν να οδηγείς μεθυσμένος.

Fabulous: όλα καταλήγουν εδώ. Η λέξη-καραμέλα των Capetonians που απαντά σε κάθε ερώτηση. Q: How r u? Α: Oh, fabulous thanks.

Police: 10111