MYKONOS. ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ.
Οι πιο πολλοί μιλάνε για ενέργεια (που μπορεί και να εκλύεται χρόνια τώρα από την παγανιστική Δήλο απέναντι). Εγώ μάλλον θα μιλήσω για την ομορφιά που γεννήθηκε εκεί. Την ομορφιά που έκανε το Le Corbusier  να δηλώσει πως αν κάποιος θέλει να είναι αρχιτέκτονας θα πρέπει να έχει μελετήσει την κατασκευή των σπιτιών της Μυκόνου.Αυτούς τους μικρούς λευκούς κύβους ζάχαρης με τις στρογγυλές γωνιές από τσιμεντοκονίαμα, που  «φυτεμένοι» στο ξερό τοπίο δεν λιώνουν από τη ζέστη, αλλά όμως το γλυκαίνουν!
Είναι σχεδόν μαγικό το πλέγμα των οικισμών ανάμεσα στους οποίους έχουν κρατήσει ανοίγματα για να κυκλοφορεί η δροσιά και ο κοσμικός πολτός. Για να ξετυλιχτεί ο μύθος.Και ο μύθος του νησιού αρχίζει από παλιά. Μέσα του υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, βασιλόπουλα, παλάτια - κιτς σύμβολα δύναμης τυχαία πλουτησάντων που βαραίνουν τις κορυφογραμμές του νησιού, ατελείωτα γλέντια, καλοί και κακοί, μεγάλοι και παράνομοι έρωτες. Στο μόνο που ίσως υπερβάλλει αυτός ο μύθος είναι στις βασίλισσες. Σίγουρα στη Μύκονο υπάρχουν πολλές περισσότερες από μία.
Είναι και η διπλή προσωπικότητα του νησιού: Αυτή των ανθρώπων που πραγματικά το δημιούργησαν και η άλλη, της επώνυμης εκδοχής τους. Προσεγγίζοντας τη Μύκονο από τη θάλασσα, μια άλλη θάλασσα βγαίνει από τα βαπόρια με ένα μόνο σκοπό: να βρεθεί εκτός ελέγχου για όσο μπορέσει. Μάλλον είναι και η αιτία της ζημιάς που γίνεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αν δεν έχεις δηλώσει συμμετοχή. Μπορείς και να μείνεις εκτός (αλλά μέσα στη Χώρα). Δεν θα χάσεις τίποτα από το hip. Να σαι σίγουρος για αυτό.
Εν τω μεταξύ, τα τελευταία νέα από το νησί είναι πολλά. Εδώ, όμως, θα διαβάσεις τις σταθερές αξίες, που ναι μεν εξαργυρώνονται σε ολόκληρα κατεβατά στα πιο ψύχραιμα travel blogs, αλλά από την άλλη δεν θα σε βγάλουν έξω από τα ρούχα σου εκτός και αν είσαι τέρμα δεξιά (όπως κοιτάς τη θάλασσα) στον Άγιο Σώστη.