-Φτάνω Παρίσι Παρασκευή απόγευμα και φεύγω Δευτέρα απόγευμα. Τι κάνω; -Καταρχήν, αν δεν έχεις ήδη επιλέξει ξενοδοχείο, φρόντισε να πλασαριστείς κάπου στο κέντρο (πράγμα εύκολο, μιας και το Παρίσι έχει πολλά κέντρα.) Έπειτα, ξανοίξου στους δρόμους (βρέξει-χιονίσει). Βγάλε κάρτα απεριορίστων για το μετρό και το RER.

Πιάσε Rive Gauche. Περπάτα στο Quartier Latin. Πήγαινε στη Σορβόννη, απλά για τα vibes. Λίγο πιο πάνω στη St . Michel μπες στον κήπο του Λουξεμβούργου, για να νιώσεις ήρωας του Τρυφό ή του Λεκόντ (θα δεις, είναι ένα συναίσθημα που σου έρχεται πολύ φυσικά).    Κατέβα στην Av. St. Germain, την αγαπημένη μου. Κόβε στους κάθετους, κάνε στροφές και κύκλους, πιες καφέ όπου μπορείς και φάε απλό σάντουιτς jambon de Paris - gruyere, όπου μπορείς. Φτάσε στην εκκλησία St. Germain ή πριν φτάσεις πάρε τη Rue De Seine, που θα σε βγάλει στο ποτάμι, αφού πρώτα σε περάσει από άπειρες galleries (όχι Lafayette, αλλά τέχνης) και φυσικά από την περίφημη Ecole de Beaux Arts.

Μόλις βγεις στην αποβάθρα, πέρνα απέναντι στην Pont Des Arts.

Με σεβασμό, με αγάπη.

Πέρνα, λοιπόν, απέναντι και πήγαινε οπωσδήποτε βόλτα στο Λούβρο. Μην μπεις μέσα, παρά μόνο για να δεις τη Νίκη της Σαμοθράκης. Βολτάρισε στην Cour Carree. Δες την Πυραμίδα την αποπάνω αλλά και την αποκάτω (Galleries du Louvre).

Βγες στη Rivoli. Xάζεψέ τη. Άκου λίγο τον ήχο από τις άμαξες (τότε παλιά, εννοώ). Από εκεί πήγαινε Opera. Place Vendome, οπωσδήποτε. Για το Ritz, για τα μαργαριτάρια Μikimoto, για τον Λαλαούνη, ρε γαμώτο... Αντέχεις; Έλα, αντέχεις. Εδώ, είσαι ήδη πιο ψηλός, πιο ωραίος, πιο κομψός. Μετά, Madeleine. Χάζεψε βιτρίνες Fauchon.

Δυο-τρία- δέκα βήματα πιο πέρα, βόλτα στα Champs Elysees.

Την άλλη μέρα, πήγαινε αλλιώς. Ανατολικά. Στο Marais. Μπες και πιες σε τρία διαφορετικά μέρη, τουλάχιστον. Βρες το τσαγάδικο των Mariage Freres, για να δεις και μόνος σου ότι έλεγα αλήθεια. Και μετά Place des Vosges, στη γειτονιά του Victor Hugo. K αι μετά, Βαστίλλη, όπου και θα φας αληθινό γαλλικό φαγητό στο Bofinger.

Θα πας ακόμα στο Beaubourg . Θα μείνεις άναυδος, χαζεύοντας το κάδρο της πόλης, όσο οι κυλιόμενες σε ανεβάζουν όλο και πιο πάνω και όσο πιστεύεις όλο και περισσότερο ότι αυτό το θέαμα είναι πολύ τέλειο για να είναι αληθινό, ότι αυτό το συναίσθημα είναι πολύ βαθύ, για να μην το έχεις ξαναζήσει μέχρι τώρα. Θα δεις τη μόνιμη έκθεση και θα περιπλανηθείς στον Ουρανό της Καραϊβικής με τα μάτια του Henry Matisse. Αλλά, για να καταλάβεις τι σου είναι οι Γάλλοι, θα δεις οπωσδήποτε και μια μη μόνιμη έκθεση. Γιατί εδώ υπάρχει πάντα υπάρχει concept. Μη φύγεις αν δεν πας στον ημιόροφο για ψώνια. Επίσης το Georges, το εστιατόριο του Beaubourg, φουτουριστικό και υπέροχο, προσφέρεται για δείπνο.

Άλλη μέρα θα πας στη Μονμάρτρη. Η Αμελί θα σε πάρει από το χέρι, που μόλις πριν θα σου έχει αφήσει ο Z αν Ζενέ κάπου στην Place Pigalle ή στην Place Clichy. Θέλω να μου υποσχεθείς ότι θα περπατήσεις και με τους δυο, πολύ.

Ένα ωραίο απόγευμα πήγαινε στη Notre Dame, κοίτα ψηλά για τον Κουασιμόδο -μόνο δράκους θα δεις όμως- και μετά πήγαινε στο Ile St . Louis - οπωσδήποτε.

Έχω αφήσει απέξω la Tour Eiffel. Ξέχασα και να σου πω να πάρεις το Pariscope, για να ξέρεις τι σου γίνεται, έστω και για τρεις μέρες. Ωραία θα φας στο Ze Kitchen Gallery (πληροφορίες σε επόμενο mail )και φυσικά θα κάνεις ουρά για τον καλύτερο Patissier του Παρισιού, τον Pierre Herme, στην place St . Sulpice. Αυτά είναι macaron. (Aν έχεις διαβάσει τον Κώδικα Da Vinci θα θες να μπεις και μέσα στην ωραία εκκλησία του Aγίου Σουλπικίου, αν όχι, μπορείς να χαζέψεις λίγο YSL Rive Gauche -κι αυτός εκεί το έχει το μαγαζάκι του.) 

Έχω αφήσει απέξω τα ψώνια. Τους μεγάλους οίκους. Τη Defence.
To Musee d' Orsay.
A bientot.

Cassourel, a society member.